لایه — خودآموز چاپ سه‌بعدی FDM و اسلایسرها

فصل ۳ از ۱۳

پیشرفت ترم
۰٪

در این فصل چه می‌سازی#

آخر این فصل شش تیغهٔ نازک چاپ کرده‌ای که از سوراخ نازل نازک‌تر شروع می‌شوند و تا سه خط پهن می‌روند. با همین مدل می‌بینی اسلایسر با دیوارهٔ نازک چه می‌کند و تعداد دیواره چه چیزی را عوض می‌کند. دیواره بدنهٔ اصلی هر قطعه است و بیشتر استحکام هم از همین‌جا می‌آید.

شش تیغهٔ باریک با ضخامت‌های رو به رشد روی یک پایه، با برش بالای تیغه‌ها که خط‌های داخل هر تیغه را نشان می‌دهد

آخر این فصل می‌توانی:

  • ضخامت دیواره را از تعداد و عرض خط حساب کنی
  • دیوارهٔ بیرونی را از درونی جدا کنی و ترتیب چاپ آن‌ها را بخوانی
  • بگویی Arachne چرا عرض خط را عوض می‌کند
  • تفاوت Arachne و Classic را در Preview ببینی

قبل از شروع#

  • از فصل ۰۶ ترم ۱: می‌دانی دیواره و infill چه هستند.
  • از فصل ۰۲ همین ترم: عرض خط را در اسلایسرت پیدا می‌کنی.
  • از فصل ۰۱ همین ترم: هر چاپ فقط یک تغییر دارد.

🎯 کار این فصل: چاپگر، حلقهٔ PLA همیشگی، اسلایسرت، OpenSCAD و کولیس. چاپ حداکثر حدود ۲٫۲ گرم فیلامنت می‌خواهد (حساب‌شده، بخش ۴). بدون چاپگر هم تقریباً همهٔ فصل در Preview انجام می‌شود.

⚠️ مواظب باش: تیغه‌های نازک ممکن است هنگام جداکردن بشکنند. قطعه را بعد از سردشدن صفحهٔ چاپ جدا کن و کاردک را به سمت بیرون و دور از دستت حرکت بده.

۱. دیواره از چند خط ساخته می‌شود#

دیواره یا wall خط‌هایی است که دور کنارهٔ هر لایه می‌چرخند. هر خط یک حلقه است و حلقه‌ها کنار هم می‌نشینند. پس تعداد دیواره یعنی چند حلقه.

ضخامت دیواره تقریباً از یک ضرب درمی‌آید.

Wall loops At 0.40 mm line (calculated) At 0.45 mm line (calculated)
1 0.40 mm 0.45 mm
2 0.80 mm 0.90 mm
3 1.20 mm 1.35 mm
4 1.60 mm 1.80 mm
Slicer Setting path
Cura Print settings › Walls › Wall Thickness › Wall Line Count
PrusaSlicer Print Settings › Layers and perimeters › Vertical shells › Perimeters
OrcaSlicer Process › Strength › Walls › Wall loops
Bambu Studio Process › Strength › Walls › Wall loops

محل تعداد دیواره در Cura

محل تعداد دیواره در PrusaSlicer

محل تعداد دیواره در OrcaSlicer

محل تعداد دیواره در Bambu Studio

📌 یادداشت: این عدد در چهار اسلایسر سه نام دارد: Wall Line Count، Perimeters و Wall loops. در هر چهار یکی است. Cura یک گزینهٔ Wall Thickness هم بالای آن دارد که از ضخامت به تعداد می‌رسد.

راهنمای Prusa دو نکته می‌گوید. پروفایل‌های خودش دست‌کم دو دیواره دارند، و استحکام قطعه بیشتر از تعداد دیواره می‌آید تا از infill. پس برای قطعهٔ کاربردی قبل از بالا بردن infill به این عدد نگاه کن. فصل ۰۵ همین ترم دوباره به این حرف برمی‌گردد.

قبل از ادامه، جواب بده: دیواره‌ای با ضخامت طراحی 1.0 mm و خط 0.4 mm چند خط کامل جا می‌دهد؟ با 0.2 mm باقی‌مانده چه باید کرد؟


جواب: دو خط کامل، و 0.2 mm فاصله که می‌ماند. این فاصله از هیچ خط کاملی پر نمی‌شود. مسئلهٔ بخش ۳ درست همین است.

۲. بیرونی و درونی#

دیوارهٔ بیرونی آن حلقه‌ای است که می‌بینی و لمس می‌کنی. دیوارهٔ درونی حلقه‌هایی است که پشت آن‌اند. این دو سرعت جدا و ترتیب چاپ جدا دارند. سرعت را فصل ۰۶ همین ترم یاد می‌گیریم. این‌جا فقط ترتیب مهم است.

Slicer Setting path
Cura Print settings › Walls › Wall Ordering
PrusaSlicer Print Settings › Layers and perimeters › Advanced › External perimeters first
OrcaSlicer Process › Quality › Walls and surfaces › Walls printing order
Bambu Studio Process › Quality › Advanced › Order of walls

محل ترتیب دیواره‌ها در Cura

محل ترتیب دیواره‌ها در PrusaSlicer

محل ترتیب دیواره‌ها در OrcaSlicer

محل ترتیب دیواره‌ها در Bambu Studio

توضیح رسمی Cura دو طرف این انتخاب را می‌گوید. اگر بیرونی زودتر چاپ شود، خطای دیوارهٔ درونی به بیرون نمی‌رسد و اندازه دقیق‌تر است. اگر دیرتر چاپ شود، به دیوارهٔ درونی تکیه می‌کند و جایی که قطعه بیرون می‌زند بهتر روی هم می‌نشیند. توضیح OrcaSlicer می‌گوید ترتیب درونی به بیرونی برای جاهای بیرون‌زده بهتر است، ولی سطح بیرونی کمی از فشار به دیوارهٔ درونی اثر می‌گیرد.

📌 یادداشت: PrusaSlicer برای این کار فقط یک کلید دارد: External perimeters first. روشن یعنی بیرونی اول، و خاموش همان ترتیب پیش‌فرض درونی به بیرونی است. OrcaSlicer و Bambu Studio یک گزینهٔ سوم هم دارند: درونی، بیرونی، درونی.

۳. مسئلهٔ دیوارهٔ نازک و Arachne#

مسئلهٔ بخش ۱ را به یاد بیاور. وقتی عرض خط ثابت است، ضخامتی که ضریب درستی از آن نباشد فضا باقی می‌گذارد. راه قدیمی این است که اسلایسر این فضا را با خط‌های کوتاه و پرپیچ پر کند. به این روش در اسلایسرها Classic می‌گویند.

Arachne راه دیگری است. عرض هر خط را در طول مسیر کم و زیاد می‌کند تا دقیقاً در فضا جا شود. توضیح رسمی PrusaSlicer و OrcaSlicer هر دو همین را می‌گوید: Classic با عرض ثابت کار می‌کند و برای جاهای خیلی نازک gap fill می‌زند، و Arachne عرض متغیر دارد.

مثل این است که کاشی را به‌جای بریدن، کمی پهن‌تر یا باریک‌تر بسازی تا در اتاق جا شود. این تشبیه یک مرز دارد: خط چاپی را نمی‌شود بی‌نهایت باریک یا پهن کرد، و هر تغییر عرض باید به تغییر flow برگردد.

Slicer Setting path
Cura Print settings › Walls › Wall Transition Length
PrusaSlicer Print Settings › Layers and perimeters › Advanced › Perimeter generator
OrcaSlicer Process › Quality › Wall generator › Wall generator
Bambu Studio Process › Quality › Wall generator › Wall generator

محل مولد دیواره در Cura

محل مولد دیواره در PrusaSlicer

محل مولد دیواره در OrcaSlicer

محل مولد دیواره در Bambu Studio

📌 یادداشت: Cura کلید Classic و Arachne ندارد. در fdmprinter.def.json نسخهٔ وارسی‌شده چنین انتخابی نیست و دیوارهٔ با عرض متغیر با تنظیم‌های Wall Transition کنترل می‌شود، از جمله Wall Transition Length. پس تمرین مقایسهٔ بخش ۵ را در Cura با تعداد دیواره انجام بده.

راهنمای Prusa می‌گوید Arachne پیش‌فرض آن اسلایسر است و برای بیشتر چاپ‌ها بهتر حساب می‌شود، و Classic ممکن است برای قطعهٔ کاربردی که گوشه‌های داخلی دقیق می‌خواهد مناسب‌تر باشد. همان راهنما می‌گوید با روشن‌بودن Arachne گزینهٔ تشخیص دیوارهٔ نازک خودکار خاموش می‌شود، چون Arachne خودش این کار را می‌کند.

۴. مدل آزمایشی#

// thin-wall-sample.scad
// six ribs on a base, from thinner than the nozzle to three lines wide
ribs = [0.3, 0.4, 0.6, 0.8, 1.0, 1.2];  // rib thickness, mm
pitch = 9;       // centre to centre, mm
rib_len = 12;    // rib length, mm
rib_h = 10;      // rib height above the base, mm
base = [60, 18, 1.2];  // length, width, height, mm

cube(base);

for (i = [0 : len(ribs) - 1])
    translate([pitch * (i + 1) - ribs[i] / 2, 3, 0])
        cube([ribs[i], rib_len, base[2] + rib_h]);

ribs یک فهرست از شش عدد است و len(ribs) تعداد آن را می‌دهد. هر دور for یک تیغه با ضخامت بعدی می‌سازد. از این متن STL بگیر.

ضخامت‌ها عمداً این‌طور چیده شده‌اند: 0.3 mm از نازل نازک‌تر است، 0.4 mm همان خط تکی است، 0.6 mm و 1.0 mm ضریب کامل خط 0.4 mm نیستند، و 0.8 mm و 1.2 mm ضریب کامل هستند.

حجم کامل مدل 1812 mm³ است، یعنی حدود ۰٫۷۵ متر فیلامنت و نزدیک ۲٫۲ گرم (حساب‌شده).

قبل از ادامه، جواب بده: تیغهٔ 0.3 mm چاپ می‌شود؟ در Preview چه چیزی انتظار داری؟


جواب: جواب به اسلایسر و تنظیمت بسته است، و برای همین باید خودت ببینی. ممکن است یک خط باریک ببینی، و ممکن است تیغه اصلاً در Preview نباشد، چون اسلایسر برای کوچک‌ترین عرض مجاز هم حد دارد. مدلی که در Preview نیست چاپ هم نمی‌شود.

۵. مقایسه در Preview#

این کار بدون چاپگر هم انجام می‌شود. فقط یک تنظیم عوض می‌شود.

  1. STL را در اسلایسرت باز کن و برش بزن.
  2. به لایه‌ای میانهٔ تیغه‌ها برو. مثلاً لایهٔ ۳۰ با ارتفاع لایهٔ 0.2 mm داخل تیغه‌هاست (حساب‌شده: ۶ میلی‌متر بالاتر از صفحه).
  3. هر تیغه را نگاه کن و در ستون اول جدول بنویس چند خط دارد.
  4. فقط مولد دیواره را عوض کن. در Cura به‌جایش تعداد دیواره را از ۲ به ۱ بیاور.
  5. دوباره برش بزن و ستون دوم را پر کن.
Rib Lines, setting A Lines, setting B Line width changes along the rib?
0.3 mm
0.4 mm
0.6 mm
0.8 mm
1.0 mm
1.2 mm

✅ چک کن: در Preview نمای عرض خط را پیدا کن. اگر اسلایسرت رنگ‌آمیزی بر اساس عرض دارد، در Arachne باید رنگ‌های متفاوتی روی تیغه‌های 0.6 mm و 1.0 mm ببینی.

🔧 اگر کار نکرد: اگر گزینهٔ مولد دیواره را نمی‌بینی، حالت نمایش اسلایسرت را از Simple بالاتر ببر. هر سه اسلایسری که این تنظیم را دارند آن را در سطح advanced نگه می‌دارند.

۶. چاپ و اندازه‌گیری#

یکی از دو تنظیم را که در Preview بهتر به نظر می‌رسد چاپ کن.

  1. مدل را چاپ کن و صبر کن صفحهٔ چاپ سرد شود.
  2. قطعه را جدا کن و تیغه‌ها را زیر نور ببین.
  3. ضخامت هر تیغه را با کولیس بسنج. روی هر تیغه سه نقطه را بسنج و میانگین بگیر.
  4. پایان آزمون: تغییر را دور بریز (جدول فصل ۰۱ همین ترم).
Rib, designed Measured 1 Measured 2 Measured 3 Mean Printed at all?
0.3 mm
0.4 mm
0.6 mm
0.8 mm
1.0 mm
1.2 mm

دنبال این بگرد: آیا نازک‌ترین تیغه‌ای که چاپ شده است با Preview می‌خواند؟ کدام تیغه نزدیک‌ترین اندازه به طراحی را دارد؟ فرق میان طرح و اندازه را در این مرحله درست نکن، چون هنوز چاپگرت کالیبره نیست. فصل ۰۹ ترم ۳ این کار را می‌کند.

🔧 اگر کار نکرد: اگر تیغه‌های نازک از پایه کنده شدند یا لرزیدند، چاپ را کامل کن و یادداشت بنویس. این خودش داده است.

🤖 با AI: تصویر یا توصیف Preview خودت را به دستیار AI بده و بپرس «چرا تیغهٔ 0.6 mm با خط 0.4 mm این شکل شده است؟». بعد پیشنهادش را با یک برش تازه بیازما. اگر نام تنظیمی داد، آن را در اسلایسر خودت پیدا کن. جواب را با چاپ خودت چک کن.

واژه‌های تازهٔ این فصل#

کلمه تلفظ به حروف فارسی یعنی چه
wall / perimeter وال / پریمیتر خط‌های دور کنارهٔ هر لایه
outer wall اوتر وال حلقهٔ بیرونی که می‌بینی
inner wall اینر وال حلقه‌های پشت دیوارهٔ بیرونی
Arachne اَرَکنی مولد دیواره با عرض خط متغیر
Classic کلاسیک مولد دیواره با عرض خط ثابت
gap fill گپ فیل خط‌های کوتاه برای پرکردن فضای نازک

تمرین‌ها

اول خودت فکر کن یا امتحان کن — بعد اینجا را باز کن.

جوابِ تمرین‌ها

اول خودت فکر کن یا امتحان کن — بعد اینجا را باز کن.

در فصل بعد#

دیواره‌ها کناره‌ها را می‌سازند. بالا و پایین قطعه کار لایه‌های جامد است. فصل بعد می‌بینی چرا سطح بالا گاهی با طرح زیر خود موج برمی‌دارد و ironing چطور آن را صاف می‌کند.

به آخر این فصل رسیدی!

اگر ساختی و جواب داد، این دکمه مال توست.