در این فصل چه یاد میگیری#
از فصل قبل میدانی معادله یک ادعاست: دو طرفش برابرند. حالا یک تصویر برای همان ادعا بگیر که تا آخرِ ترم — و راستش تا آخرِ دوره — همراهت میماند.
یک ترازوی دوکفهای که تعادل دارد. هر کاری با آن بکنی، تا وقتی با هر دو کفه یکسان رفتار کنی، تعادل بههم نمیخورد. این تنها قاعدهای است که برای حلِ معادله لازم داری. بقیهٔ ترم فقط استفادههای مختلفِ همین یک جمله است.

آخر این فصل میتوانی:
- معادلهٔ یکمرحلهای را حل کنی و بگویی چرا هر قدم مجاز بود
- جوابت را با جایگذاری وارسی کنی
- بگویی کدام کارها تعادل را حفظ میکنند و کدام نه
قبل از شروع#
- از فصل ۱: عبارت در برابر معادله؛ معادله ادعایی است که فقط بعضی عددها راستش میکنند؛ جایگذاری.
- از ترم ۱ فصل ۳: جمع و تفریق معکوسِ هماند.
- از ترم ۱ فصل ۵: ضرب و تقسیم هم معکوسِ هماند.
۱. علامتِ تساوی یعنی «هموزن»#
بیشترِ آدمها علامتِ = را مثلِ دکمهٔ ماشینحساب میخوانند: «حالا جواب را بده». ولی در جبر معنیاش این نیست.
این یعنی: چیزی که سمتِ چپ است، هموزنِ چیزی است که سمتِ راست است. یک عکس از یک ترازوی متعادل، نه یک دستور.
🤔 اول حدس بزن: اگر از کفهٔ چپِ یک ترازوی متعادل ۳ کیلو برداری و از کفهٔ راست هیچ برنداری، چه میشود؟ و اگر از هر دو ۳ کیلو برداری؟
اولی تعادل را بههم میزند. دومی نه — و این کلِ جبر است.
قاعدهٔ ترازو: هر عملی که روی یک طرفِ معادله انجام بدهی، اگر عیناً روی طرفِ دیگر هم انجام بدهی، ادعا همچنان راست میماند.
۲. حل یعنی خلوتکردنِ یک کفه#
هدفت این است که آخرِ کار یک طرفِ معادله فقط x باشد و طرفِ دیگر یک عدد. آنوقت جواب جلوی چشمت است.
سمتِ چپ یک ۳ اضافه دارد. برای برداشتنش، از ترم ۱ فصل ۳ میدانی معکوسِ جمع تفریق است. پس از هر دو طرف ۳ کم کن:
حالا خودت این را امتحان کن: . سمتِ چپ ۴ کم دارد، پس به هر دو طرف ۴ اضافه کن؛ .
💡 نکته: جملهٔ «عدد را به آن طرف ببر و علامتش را عوض کن» را احتمالاً شنیدهای. آن یک کوتاهنوشت است برای همین کاری که کردیم، نه قاعدهٔ جدید. اگر روزی یادت رفت علامت را عوض کنی یا نه، برگرد به ترازو و از هر دو طرف کم کن؛ همیشه جواب میدهد و هیچوقت یادت نمیرود.
۳. وقتی x ضریب دارد#
اینجا x چیزی به خودش اضافهشده ندارد؛ چهار برابر شده. پس تفریق کمکی نمیکند.
🤔 اول حدس بزن: برای برداشتنِ یک ضربِ چهاربرابری، چه کاری باید بکنی؟
از ترم ۱ فصل ۵ میدانی معکوسِ ضرب تقسیم است. هر دو طرف را بر ۴ تقسیم کن:
و برای تقسیم، برعکس. در هر دو طرف را در ۳ ضرب کن تا بهدست بیاید.
⚠️ دامِ رایج: برداشتنِ ضریب با تفریق. در وسوسه میشوی ۴ را از هر دو طرف کم کنی و به برسی. امتحانش کن: ، نه ۲۰. معیارِ درست این است که ببینی
xبا چه عملی گرفتار شده؛ معکوسِ همان را بهکار ببر. جمع با تفریق باز میشود، ضرب با تقسیم.
✅ چک کن: را حل کن. — هر دو طرف در ۵؛ .
۴. وارسی: قدمی که هیچوقت نباید حذف شود#
از فصل ۱ میدانی معادله یک ادعاست. پس وقتی جوابی پیدا کردی، میتوانی خودت بررسی کنی که ادعا را راست میکند یا نه — کافی است جواب را جای x بگذاری.
برای و جوابِ :
اینجا میتوانی بدونِ هیچ کمکی مطمئن شوی جوابت درست است، مثلِ وارسیِ تفریق با جمع در ترم ۱. عادتش کن.
💡 نکته: وارسی را در معادلهٔ اصلی انجام بده، نه در معادلهای که وسطِ راه ساختهای. اگر در قدمِ اول اشتباه کرده باشی، جوابت در معادلهٔ غلط جواب میدهد و اشتباه لو نمیرود.
✅ چک کن: کسی را حل کرده و به رسیده. بدونِ حلکردن، بگو درست است یا نه. — جایگذاری کن: ، نه ۱۲. غلط است. (به هر دو طرف ۷ اضافه کرده بهجای اینکه کم کند.)
۵. چه کارهایی تعادل را حفظ میکنند#
تا اینجا چهار عمل را دیدی: جمع، تفریق، ضرب و تقسیم — هر چهار روی هر دو طرف. همهشان امناند، با یک استثنا:
⚠️ دامِ رایج: ضرب یا تقسیمِ هر دو طرف در صفر. اگر هر دو طرفِ را در صفر ضرب کنی، به میرسی — که راست است ولی هیچچیز دربارهٔ
xنمیگوید. اطلاعات را دور ریختی. و تقسیم بر صفر که از ترم ۱ فصل ۵ میدانی اصلاً تعریف نشده. در جبر هیچوقت هر دو طرف را در صفر ضرب نکن و هرگز بر چیزی که ممکن است صفر باشد تقسیم نکن.
🌱 ریشهاش کجاست: این «هر کاری با یک طرف، همان کار با طرفِ دیگر» در ترم ۷ دوباره میآید، آنجا که هر دو طرفِ یک معادلهٔ ماتریسی را در یک ماتریس ضرب میکنی. حتی در ترم ۸ که مشتقِ دو طرف را میگیری، همین قاعده است. یک ایده، در کلِ دوره.
تمرینها
اول خودت فکر کن یا امتحان کن — بعد اینجا را باز کن.
در فصل بعد#
تا اینجا هر معادله یک قدم لازم داشت. فصل بعد معادلههایی میآیند که چند قدم میخواهند — و آنجا سؤالِ تازهای پیدا میشود: از کجا شروع کنی؟ جوابش با ترتیبِ عملیاتِ ترم ۱ ارتباطِ مستقیم دارد، ولی برعکسش.
به آخر این فصل رسیدی!
اگر ساختی و جواب داد، این دکمه مال توست.