در این فصل چه یاد میگیری#
فصلِ قبل دیدی که مدلِ خودمان روی بیست جمله عملاً هیچ یاد نگرفت. حالا اولین مدلِ آماده را بهکار میبری — در سه خط کد، بدونِ یک ثانیه آموزش. transformers کتابخانهای است که دهها هزار مدلِ آماده را با یک رابطِ واحد در دسترست میگذارد، و pipeline سادهترین درِ ورودیاش است.

آخر این فصل میتوانی:
- با
pipelineیک مدلِ آماده را در سه خط بهکار ببری - چند کارِ متفاوت (احساسات،
NER،zero-shot) را با همان رابط انجام بدهی - مدلِ مناسبِ زبانِ فارسی را انتخاب کنی
- بگویی چرا اولین اجرا کند است و بعدیها سریع
قبل از شروع#
از فصل ۱: pretrained model، inference، و خطِ پایهٔ ۰٫۳ که باید شکسته شود.
📓 نوتبوک: نوتبوک این فصل را در Colab باز کن — همهٔ کدهای این فصل آماده و بهترتیب داخلش هست.
⚠️ مواظب باش: این فصل اینترنت لازم دارد و در اولین اجرا بیش از دو گیگابایت مدل دانلود میکند. برخلافِ فصلهای قبل، خروجیهای این فصل روی دستگاهِ تو ممکن است کمی متفاوت باشند — مدلها بهروزرسانی میشوند. آنچه ثابت میماند الگوی کار است، نه عددِ دقیق.
۱. نصب و اولین pipeline#
pip install -q transformers sentencepiece
# build-notebooks: no-run
from transformers import pipeline
classifier = pipeline("sentiment-analysis")
result = classifier("این لپتاپ عالی بود و خیلی راضی هستم.")
print(result)
[{'label': 'POSITIVE', 'score': 0.5545071959495544}]
سه خط، و یک مدلِ آموزشدیده جواب داد. برچسب درست است، ولی score نزدیکِ ۰٫۵ است، یعنی مدل مطمئن نیست. دلیلش را بخشِ ۲ میگوید: این مدلِ پیشفرض انگلیسی است.
pipeline("sentiment-analysis") سه کار را با هم انجام میدهد: مدلِ پیشفرضِ آن وظیفه را دانلود میکند، tokenizer مناسبش را برمیدارد، و هر دو را در یک شیءِ قابلِ صدا زدن میبندد.
خروجی همیشه یک list از dict است — همان ساختارِ آشنای ترمِ ۱ — با label و score. آن score اطمینانِ مدل است، نه احتمالِ درست بودن؛ تفاوتش مهم است و در فصلِ ۴ همین ترم بازش میکنیم.
✅ چک کن: خروجی باید یک
listتکعضوی باشد که تویشlabelوscoreهست. اگر خطای دانلود گرفتی، اینترنتِ Colab را چک کن و همان سلول را دوباره اجرا کن — دانلودِ ناقص خودش را با یک خطای عجیبِ فایل نشان میدهد، نه با پیامِ «شبکه».
💡 نکته: اولین اجرا کُند است چون مدل دانلود میشود؛ اجراهای بعدی از حافظهٔ محلی میخوانند و سریعاند. در Colab این حافظه با قطعِ
runtimeپاک میشود — پس در هر نشستِ تازه یک بار دیگر دانلود میشود. این را در زمانبندیات حساب کن.
۲. یک رابط، وظیفههای متفاوت#
قدرتِ اصلیِ pipeline این است که برای همهٔ وظیفهها یک شکل دارد:
# build-notebooks: no-run
tasks = [
"sentiment-analysis",
"ner",
"fill-mask",
"zero-shot-classification",
]
for task in tasks:
print(task)
sentiment-analysis
ner
fill-mask
zero-shot-classification
هر کدام مدلِ متفاوتی زیرش دارد، ولی الگوی استفاده یکی است: pipeline(نام وظیفه) بساز، صدایش بزن، dict بگیر.
در آموزشهای قدیمیتر summarization و question-answering را هم در این فهرست میبینی. این دو از transformers نسخهٔ ۵ حذف شدهاند و صدا زدنشان چنین خطایی میدهد:
pipeline("summarization")
KeyError: 'The task summarization has been removed from transformers. Use the `text-generation` pipeline with a chat model instead. See the migration guide for more details: https://github.com/huggingface/transformers/blob/main/MIGRATION_GUIDE_V5.md#pipelines'
برای خلاصهسازی و پرسشوپاسخ سراغِ یک مدلِ زبانی برو. فصلهای ۳ و ۶ همین را با API انجام میدهند. این هم همان درسِ کهنگی است: نامِ وظیفهها را از مستنداتِ نسخهٔ خودت بردار، نه از یک آموزشِ قدیمی.
آخری — zero-shot-classification — جالبترین برای مسئلهٔ ماست: میتوانی دستهها را در زمانِ فراخوانی بدهی، بدونِ اینکه مدل هرگز آنها را دیده باشد.
# build-notebooks: no-run
zero_shot = pipeline("zero-shot-classification",
model="joeddav/xlm-roberta-large-xnli")
result = zero_shot(
"بلیت هواپیما را دو هفته زودتر بخری ارزانتر است.",
candidate_labels=["سفر", "آشپزی", "برنامهنویسی", "سلامت"],
)
print(result["labels"][0], round(result["scores"][0], 3))
سفر 0.968
بدونِ یک نمونهٔ آموزشی، موضوع را درست تشخیص داد — کاری که مدلِ ما با بیست نمونه نتوانست.
آن نامِ joeddav/xlm-roberta-large-xnli شکلِ استانداردِ نامِ مدل در Hugging Face است: <نام کاربر>/<نام مدل>. حرفِ xlm در آن یعنی چندزبانه — و همان است که کارش را برای فارسی ممکن میکند. آن sentencepiece در خطِ نصب هم برای همین مدل است: بدونش tokenizer بار نمیشود.
⚠️ مواظب باش: مدلِ پیشفرضِ بیشترِ وظیفهها انگلیسیزبان است. اگر
pipeline("sentiment-analysis")را بدونِ گفتنِ مدل روی متنِ فارسی صدا بزنی، جواب میگیری — ولی جوابی که مدل با حدسزدن از روی الگوهای انگلیسی ساخته. برای فارسی همیشه مدل را صریح مشخص کن و دنبالِ کلمههایmultilingual،xlmیا نامِ فارسی مثلِparsbertبگرد.
۳. سنجیدنِ مدلِ آماده در برابرِ خطِ پایه#
حالا همان کاری را میکنیم که کلِ ترمِ ۳ یادمان داد: عدد بگیریم.
در کدِ زیر یک خط سه چیزِ تازه دارد که ارزشِ ایستادن دارند — همان خطی که با sum(...) و zip(...) تعدادِ درستها را میشمارد.
zip(a, b) دو دنباله را جفتبهجفت کنارِ هم میگذارد: عنصرِ اولِ a با عنصرِ اولِ b، دومی با دومی، و همینطور تا آخر. اینجا هر پیشبینی را کنارِ برچسبِ درستش میگذارد.
بعد p == t برای هر جفت یک True یا False میدهد، و sum رویشان تعدادِ Trueها را میشمارد — همان ترفندِ ماسکِ ترمِ ۲ فصلِ ۲ (True مثلِ ۱ و False مثلِ ۰ جمع میشود).
و آن عبارت بدونِ کروشه داخلِ sum(...) یک list comprehension نیست؛ شکلِ تنبلِ آن است که عنصرها را یکییکی میسازد و به sum میدهد، بدونِ اینکه فهرستِ کامل را در حافظه بسازد. برای شمردن دقیقاً همین را میخواهی. (اگر کروشه بگذاری — sum([...]) — نتیجه یکی است، فقط حافظهٔ بیشتری میگیرد.)
# build-notebooks: no-run
import pandas as pd
docs = pd.read_csv("docs.csv")
labels = ["سفر", "آشپزی", "برنامهنویسی", "سلامت"]
predictions = []
for text in docs["text"]:
out = zero_shot(text, candidate_labels=labels)
predictions.append(out["labels"][0])
correct = sum(p == t for p, t in zip(predictions, docs["topic"]))
print("درست:", correct, "از", len(docs))
print("accuracy مدل آماده:", round(correct / len(docs), 3))
print("accuracy مدل خودمان (فصل ۱):", 0.3)
print("خط پایه:", 0.25)
درست: 18 از 20
accuracy مدل آماده: 0.9
accuracy مدل خودمان (فصل ۱): 0.3
خط پایه: 0.25
از ۰٫۳ به ۰٫۹ — و بدونِ یک نمونهٔ آموزشی.
عددِ دقیقِ تو ممکن است کمی فرق کند (مدلها بهروز میشوند)، ولی جهتش قطعی است: برای مسئلهای که ذاتاً «فهمیدنِ زبان» است، مدلِ آماده با فاصلهٔ زیاد برنده است.
📏 اندازه بگیر: توجه کن که این مقایسه روی همان بیست جمله انجام شد، و برای مدلِ آماده این کاملاً منصفانه است چون آن مدل هیچکدام از این جملهها را ندیده — برای او هر بیست تا «دادهٔ آزمون» هستند. ولی برای مدلِ خودمان از
cross-validationاستفاده کردیم، چون آن روی همین جملهها آموزش دیده بود. مقایسهٔ منصفانه یعنی هر طرف با شرایطِ خودش سنجیده شود، نه با یک قالبِ یکسان. این ظرافت را خیلیها جا میاندازند و نتیجهشان بیمعنا میشود.
۴. جدولِ مقایسهٔ ترم#
ردیفِ دوم را پُر کن:
| روش | accuracy | هزینه | اینترنت | دادهٔ خروجیشده |
|---|---|---|---|---|
| خطِ پایه (حدس) | ۰٫۲۵ | صفر | ندارد | هیچ |
| مدلِ خودمان (TF-IDF) | ۰٫۳ | ناچیز | ندارد | هیچ |
| مدلِ آمادهٔ محلی | ~۰٫۹ | دانلودِ بیش از دو گیگابایت | فقط برای دانلود | هیچ |
| API (فصلِ ۳) | نامعلوم | سهمیه | همیشه | متنِ تو |
ستونِ آخر مهمترین مزیتِ مدلِ محلی است: متنِ تو از دستگاهت خارج نمیشود. برای دادهٔ حساس این میتواند تعیینکننده باشد، حتی اگر مدلِ API کمی بهتر باشد.
۵. یک خطای واقعی: مدلی که وجود ندارد#
pipeline("sentiment-analysis", model="parsbert-sentiment")
OSError: parsbert-sentiment is not a local folder and is not a valid model
identifier listed on 'https://huggingface.co/models'
نامِ مدل باید کاملِ مسیرش باشد: <نام کاربر>/<نام مدل>. نامِ کوتاه فقط برای چند مدلِ خیلی معروف کار میکند.
🔧 اگر کار نکرد: قبل از نوشتنِ نامِ مدل، در
huggingface.co/modelsجستوجویش کن و نام را از همانجا کپی کن. و اگر خطای دانلود گرفتی، دو دلیلِ رایج دارد: نبودِ اینترنت، یا مدلی که دسترسیاش محدود است و باید در سایت قبولش کنی.
🤖 از دستیارت بپرس: «برای تحلیلِ احساساتِ متنِ فارسی، چه مدلهایی در Hugging Face هست و تفاوتشان چیست؟» هر نامی را که گفت، قبل از استفاده در خودِ سایت جستوجو کن — دستیارها گاهی نامِ مدلهایی را میسازند که وجود ندارند، و این یکی از رایجترین شکلهای توهمشان است. همان درسِ ترمِ ۱ فصلِ ۹، در یک موقعیتِ کاملاً مشخص.
واژههای تازهٔ این فصل#
| کلمه | تلفظ به حروف فارسی | یعنی چه |
|---|---|---|
| transformers | ترنسفورمرز | کتابخانهٔ Hugging Face برای مدلهای آماده |
| pipeline | پایپلاین | رابطِ سادهشدهٔ «وظیفه ← مدل ← جواب» |
| zero-shot | زیرو-شات | تشخیصِ دستههایی که مدل هرگز آموزش ندیده |
| zip | زیپ | دو دنباله را جفتبهجفت کنارِ هم میگذارد |
| multilingual | مالتیلینگوال | مدلی که چند زبان را میفهمد، از جمله فارسی |
تمرینها
اول خودت فکر کن یا امتحان کن — بعد اینجا را باز کن.
در فصل بعد#
مدلِ محلی رایگان و امن است ولی به قدرتِ مدلهای بزرگ نمیرسد. فصلِ بعد اولین فراخوانیِ API را انجام میدهی — و قبل از آن، مهمترین قاعدهٔ کارِ با کلید را یاد میگیری: یک کلیدِ لو رفته در یک نوتبوکِ اشتراکی، خطایی است که هزینهٔ واقعی دارد.
به آخر این فصل رسیدی!
اگر ساختی و جواب داد، این دکمه مال توست.