خوب دیدن: نگاه کردن با دقت و توجه به جزئیات؛ شروع دانایی است.
خوانش و فهم: لحن خواندن به شخصیت و حال شعر بستگی دارد (چشمه نرم، سنگ مغرور).
ترتیب واژهها در جمله: در نثر کننده اول و فعل آخر میآید؛ در شعر برای وزن و قافیه جابهجا میشود.
تشبیه: سه بخش دارد: آنچه توصیف میشود، آنچه به آن مانند شده و واژهٔ شباهت (مانند، مثل، چون، همچون)؛ مثال: «پریدی چون پَرِ کاه» و «درختانند همچون خاکیان».
مَثَل و پیام حکایت: حکایت را خلاصه کن، پیامش را بگو، بعد مَثَل هماهنگ را پیدا کن؛ جوان و راهزن: «راستی، راه نجات است».